Δελτία Τύπου / Δημοσιεύματα

H εξωπραγματική περιγραφή της αστυνομίας και η πραγματική πρόθεσή της

Μετά από αυτά που έγιναν την 21η Οκτωβρίου στις Σκουριές, η αστυνομία συνεχίζει την τακτική της αποποίησης των ευθυνών της και των πράξεών της. Υποστηρίζει ότι οι διαδηλωτές μόλις είδαν τα ΜΑΤ, βγάλαν καπνογόνα και τα ρίξαν στον εαυτό τους, τραβήξαν γκλομπ και χτυπήσαν το διπλανό τους, κλειστήκανε σε αυτοκίνητα ρίχνοντας δακρυγόνα στο πίσω κάθισμα και όσοι δεν αντέξαν σπάσαν τα παράθυρα των αυτοκινήτων τους. Επίσης βοηθήσαν τους ηλικιωμένους να αυτοτραυματιστούν. Τους συγχαίρουμε για άλλη μια φορά για την αντικειμενικότητά τους και για τη συμπεριφορά τους προς αυτούς που πληρώνουν το μεροκάματό τους.

13-11-2012: Ανακοίνωση σχετικά με την αστυνομική παρουσία και ανταπόκριση την 21.10.2012 στις Σκουριές Χαλκιδικής

ΓΕΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Θεσσαλονίκη, 13 Νοεμβρίου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σχετικά με πρόσφατα δημοσιεύματα και αναφορές σε ηλεκτρονικά και τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης, που αναφέρονται στην αστυνομική παρουσία και ανταπόκριση την 21.10.2012 στις Σκουριές Χαλκιδικής, ανακοινώνονται τα ακόλουθα :

  • ουδέποτε αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν κατά διαδηλωτών. Αντίθετα, ομάδα ατόμων, πολλά από τα οποία φορούσαν μάσκες και κουκούλες, επιτέθηκε επανειλημμένα απρόκλητα κατά των αστυνομικών δυνάμεων που είχαν διατεθεί για τη λήψη μέτρων τάξης με φωτοβολίδες, πέτρες, βόμβες μολότοφ και άλλα αντικείμενα,
  • επιπλέον προκάλεσαν εκ προθέσεως εμπρησμό στην δασική περιοχή των Σκουριών Χαλκιδικής, ενώ από τις ρίψεις αντικειμένων τραυματίστηκαν ελαφρά οκτώ αστυνομικοί, εκ των οποίων πέντε μεταφέρθηκαν σε νοσοκομείο για την παροχή πρώτων βοηθειών,
  • οι διατιθέμενες αστυνομικές δυνάμεις ουδέποτε προκάλεσαν φθορές σε αυτοκίνητα, ούτε έριξαν δακρυγόνα μέσα σε οχήματα,
  • Οι αστυνομικές δυνάμεις, για την αντιμετώπιση ομάδας διαδηλωτών που έριχναν αντικείμενα εναντίον τους και για την αποφυγή τραυματισμών, προέβησαν σε περιορισμένη χρήση δακρυγόνων μέσων στις Σκουριές και στο Χονδρό Δένδρο Χαλκιδικής, ενώ τους απώθησαν σε ασφαλή απόσταση,
  • κατά τη διάρκεια των αστυνομικών επιχειρήσεων συνελήφθησαν δεκατέσσερα (14) άτομα ηλικίας 18 έως 66 ετών, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία, κατά περίπτωση, για τα αδικήματα της στάσης, της απόπειρας βαριάς σωματικής βλάβης, των επικίνδυνων σωματικών βλαβών και της αντίστασης,
  • επιπλέον κατασχέθηκαν μάσκες, βόμβες μολότοφ, ξύλινα κοντάρια και άλλα αντικείμενα που έφεραν διαμαρτυρόμενοι, μέσα που προφανώς προόριζαν για επιθέσεις κατά των αστυνομικών δυνάμεων,
  • μέχρι στιγμής, όπως προέκυψε από την έρευνα, σε καμία Αστυνομική Υπηρεσία της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χαλκιδικής δεν έχει αναφερθεί περιστατικό ή συμβάν σχετικά με τραυματισμό διαδηλωτών,
  • τα αναφερόμενα σε δημοσιεύματα για «παρουσία» αστυνομικών από Υπηρεσίες ασφαλείας σε νοσοκομεία, που ζητούσαν στοιχεία ασθενών, δεν ανταποκρίνονται σε καμία περίπτωση στην πραγματικότητα,
  • υπενθυμίζεται ότι για την παρουσία και ανταπόκριση της Ελληνικής Αστυνομίας είχε εκδοθεί την 22-10-2012 σχετική Ανακοίνωση μας, που περίγραφε πλήρως της εξέλιξη των περιστατικών.

Από τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι τα σχετικά δημοσιεύματα είναι ανυπόστατα και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα .

Επισημαίνεται και πάλι προς άρση κάθε παρερμηνείας ότι όλες οι ενέργειες των αστυνομικών δυνάμεων έγιναν στο πλαίσιο της νομιμότητας και με πλήρη σεβασμό των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων

————————————————————————————

Αναδημοσίευση από το Unfollow (Νοέμβριος 2012, τεύχος 11)

“Από τα βασανιστήρια (που έγιναν) στο πραξικόπημα (που δεν έγινε): Το σύστημα της καταστολής” της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου

[…] Η νέα καταστολή

Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με απόφαση της πολιτικής εξουσίας να χρησιμοποιήσει την κρατική καταστολή ως όπλο απέναντι στην κοινωνική αναταραχή […] η ιδιαίτερη αυτή αυταρχική καταστολή ορίζεται από τρία κυρίως χαρακτηριστικά:

Πρώτον, η βία της είναι τόσο σκληρή ώστε μοιάζει “αναίτια”. Γίνεται κάτι τόσο σκληρό που ο πολίτης δεν το περιμένει, αποπροσανατολίζεται και χάνει κάθε αίσθηση “συλλογικότητας”, ότι ανήκει σε μια ¨κοινωνία πολιτών¨, νιώθει μόνος. Αστυνομικοί των ΜΑΤ, λόγου χάρη, κατά τις διαμαρτυρίες κατά των μεταλλείων στη Χαλκιδική, διατάζουν διαδηλώτρια να βγει από το αυτοκίνητο και να γονατίσει. Στη συνέχεια, ξαφνικά, την κλωτσούν απρόκλητα στο γόνατο.

Δεύτερον, η βία επιδεικνύεται. Η επίδειξη βίας είναι τέτοια ώστε να περνάει το μήνυμα ότι φόβο πρέπει να αισθάνεται όχι μόνο ο άμεσα διωκόμενος αλλά κάθε πολίτης. Τί άλλο στόχο έχει, για παράδειγμα, η επίθεση της ομάδας ΔΕΛΤΑ σε μικροπωλητές, με χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και κλόμπ, αν όχι να σταθεί μάρτυρας της απρόκλητης βίας ο κάθε περαστικός;

Τρίτον, η βία και η διάψευση της ύπαρξή της από τους εκπροσώπους της εξουσίας είναι δυο πλευρές της ίδιας διαδικασίας: διαψεύδοντας την ύπαρξη βίας που ο πολίτης έχει ζήσει ή δει με τα ίδια του τα μάτια, βγάζοντάς τον “τρελό”, ο εκπρόσωπος στην πραγματικότητα ενισχύει τη λειτουργία της καταστολής, οδηγώντας τον πολίτη στην απελπιστική συνειδητοποίηση ότι δεν έχει καμιά “άμυνα”, είναι σαν να λέει: “Και οι δυο ξέρουμε τί συμβαίνει αλλά και το έσχατο δημοκρατικό σου όπλο – η δημόσια καταγγελία – δε θα έχει κανένα αποτέλεσμα. Δεν έχω κανέναν ενδοιασμό να πω ψέματα στη Βουλή, στη δικαιοσύνη, στα ΜΜΕ. Ελέγχω τα πάντα. Δεν υπάρχει εξουσία πάνω από μένα