Δημοσιεύματα

Πυρ κατά διαδηλωτών

Αναδημοσίευση από το Ποντίκι

Το δόγμα «εφαρμογή της νομιμότητας», το οποίο προ ημερών εφαρμόστηκε στη Χαλυβουργία, πήρε τα βουνά! Στην κυριολεξία. Σκηνές που θύμιζαν Σύνταγμα ή ακόμη και Κερατέα εκτυλίχθηκαν την Κυριακή στο βουνό Κάκαβος με αφορμή κινητοποίηση κατοίκων και φορέων της Χαλκιδικής κατά της έναρξης εργασιών υλοτομίας από την Ελληνικός Χρυσός (της καναδικής Eldorado Gold) προκειμένου να προχωρήσουν οι μεταλλευτικές της δραστηριότητες για την εξόρυξη χρυσού.

Τα σχέδια της εταιρείας έρχονται σε σύγκρουση με την τοπική κοινότητα (επιτροπές κατοίκων, φορείς κ.λπ.), που με πολύμηνες και οργανωμένες αντιδράσεις αντιστέκεται προειδοποιώντας για περιβαλλοντικό, κοινωνικό και οικονομικό έγκλημα τεραστίων διαστάσεων.

Το πρωί της Κυριακής περίπου 1.000 άτομα ξεκίνησαν από την Ιερισσό προκειμένου να πραγματοποιήσουν ειρηνική πορεία προς την τοποθεσία Σκουριές. Ωστόσο στη θέση Χονδρό Δένδρο βρέθηκαν μπροστά σε ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, οι οποίες τους απαγόρευσαν την πρόσβαση προς το δάσος του Κάκαβου χωρίς έγγραφη εισαγγελική εντολή. Αρνούμενοι να συμμορφωθούν κι επικαλούμενοι το συνταγματικό τους δικαίωμα στην προστασία του περιβάλλοντος, οι διαδηλωτές επιχείρησαν να περάσουν και τότε… «άρχισαν τα όργανα».

Τα παρατεταγμένα ΜΑΤ άνοιξαν χημικό πυρ, το οποίο συμπληρώθηκε από χειροβομβίδες κρότου – λάμψης. Από την εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και κροτίδων, λίγο έλειψε το δάσος να γίνει παρανάλωμα: εκδηλώθηκαν εστίες φωτιάς σε διάφορα σημεία με αποτέλεσμα να χρειαστεί η παρέμβαση της πυροσβεστικής.

Με πλαστικές σφαίρες

Το αξιοσημείωτο όμως είναι ότι το «μενού» είχε και πλαστικές σφαίρες. Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας το διέψευσε με δημόσια δήλωσή του, όμως, εκτός από φωτογραφίες των διαδηλωτών, το γεγονός πιστοποιούν και οι έξι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (Κ. Ιγγλέζη, Α. Σταμπουλή, Ειρ. Αγαθοπούλου, Ι. Αμανατίδης, Ι. Σταθάς, Α. Καραγιουσούφ) που βρέθηκαν στο πλευρό των επιτροπών κατοίκων και των φορέων.

Συγκεκριμένα, οι βουλευτές με ανακοίνωσή τους σημειώνουν ότι η αστυνομία «κάνοντας χρήση χημικών, κροτίδων κρότου λάμψης, ακόμη και πλαστικών σφαιρών που τραυμάτισαν διαδηλωτές, τους επιτέθηκε ενώ ασκούσαν το αυτονόητο δικαίωμά τους να έχουν πρόσβαση σε έναν δημόσιο χώρο, όπως είναι το δάσος στις Σκουριές».

Φαίνεται ότι η σκέψη κάποιων στην ΕΛ.ΑΣ. να χρησιμοποιηθούν οι πλαστικές σφαίρες στον Έβρο ως μέσο παρεμπόδισης των μεταναστών που επιχειρούν να εισέλθουν στη χώρα βρήκε πρώιμο πεδίο εφαρμογής στις Σκουριές Χαλκιδικής εναντίον ντόπιων που αγωνίζονται να αποτρέψουν την περιβαλλοντική και οικονομική καταστροφή του τόπου στον οποίο γεννήθηκαν. (Προφανώς οι πλαστικές σφαίρες προορίζονται για καθολική χρήση και όχι μόνο εναντίον των μεταναστών, όπως ίσως κάποιοι αφελείς σπεύσουν να καθησυχάσουν).

Με τσαμπουκά

Απ’ ό,τι φάνηκε, η αστυνομία είχε εντολές «συνετισμού» των πολιτών της περιοχής, οπότε ακολούθησε ένα σχέδιο τρομοκράτησης των κατοίκων της Ιερισσού. Το βράδυ της Κυριακής, ενώ οι διαδηλωτές που είχαν αποχωρήσει από το βουνό πραγματοποιούσαν συγκέντρωση στο κέντρο της πόλης, τα ΜΑΤ άρχισαν απρόκλητα, όπως καταγγέλλεται, ρίψη χημικών μέσα στην πόλη μετατρέποντάς τη σε «θάλαμο αερίων».

Η επίθεση, σύμφωνα με το Συντονιστικό Συλλόγων και Φορέων Σταγείρων – Ακάνθου, είχε ως πρόσχημα υποτιθέμενες    καταστροφές στο κτήριο του Δημαρχείου – πληροφορία την οποία ο αστυνομικός προϊστάμενος δεν θεώρησε απαραίτητο να επιβεβαιώσει πριν διατάξει επίθεση – και την απαίτηση του δημάρχου Αριστοτέλη Χρήστου Πάχτα για επέμβαση, με αποτέλεσμα κάτοικοι και τουρίστες όλων των ηλικιών να δεχτούν ανηλεή ρίψη χημικών.

Νέα συνέχεια δόθηκε το βράδυ της Δευτέρας, όταν, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, ομάδα αστυνομικών εισέβαλε στο σπίτι κατοίκου της Ιερισσού, τον συνέλαβε και τον μετέφερε στα κρατητήρια του Πολυγύρου για να δικαστεί με την αυτόφωρη διαδικασία για συμμετοχή στα επεισόδια στο Χονδρό Δένδρο.

Τα γεγονότα κατήγγειλε και ο βουλευτής Χαλκιδικής του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Δριβελέγκας.

Τα παραπάνω ο υπουργός Δημόσιας Τάξης τα χαρακτήρισε εφαρμογή της νομιμότητας «όπως και στη Χαλυβουργία». Σε ποια νομιμότητα όμως ακριβώς αναφέρεται όταν η λειτουργία του ορυχείου χρυσού έχει προκαλέσει την αναστάτωση μιας ολόκληρης κοινωνίας;

«Κοκκινοπράσινο»… φως από ΣτΕ

Πρόσφατα (23.7) το ΣτΕ έδωσε το «πράσινο φως» στην εταιρεία να αρχίσει τις εργασίες υλοτόμησης απορρίπτοντας την αίτηση των κατοίκων για αναστολή των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων στην περιοχή. Ωστόσο η απόφαση ισχύει μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της κύριας προσφυγής (αίτησης ακύρωσης) που έχουν καταθέσει οι κάτοικοι.

Οι φορείς και οι κάτοικοι αφήνουν υπαινιγμούς για «πολιτικά κριτήρια» στη λήψη της απόφασης (εννοώντας υποδείξεις της τρόικας), καθώς έναν μήνα πριν (29.6) το ΣτΕ είχε διατάξει την αναστολή κάθε υλοτομικής εργασίας από την Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. Μεσολάβησε στις 9.7 συνάντηση της τρόικας με την ηγεσία του ΣτΕ με αντικείμενο τη γρήγορη εκδίκαση υποθέσεων για τις οποίες εκκρεμούν περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις κ.λπ.

Με την προσφυγή τους στο ΣτΕ οι κάτοικοι της Ιερισσού, της Μ. Παναγίας, φορείς κ.ά. ζητούσαν να ανασταλούν η από 29.3.2012 απόφαση του γενικού γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης που αφορά την παραχώρηση στην εταιρεία Ελληνικός Χρυσός τμημάτων δημοσίου δάσους στις θέσεις Σκουριές Σταγείρων και Μαντέμ Λάκκος του Δήμου Αριστοτέλη, καθώς και τα σχετικά συμφωνητικά εγκατάστασης της εταιρείας.

Το ΣτΕ απέρριψε την αίτηση με το σκεπτικό ότι «η υλοποίηση της επένδυσης κρίνεται ιδιαίτερα συμφέρουσα για την εθνική οικονομία, λόγω της δημιουργίας νέων θέσεων απασχόλησης, πρωτογενώς και δευτερογενώς, σε περιοχή με υψηλά ποσοστά ανεργίας, αλλά και λόγω της απόδοσης μεγάλων χρηματικών ποσών στο κράτος από τη φορολόγηση της δικαιούχου εταιρείας και κυρίως λόγω της ενίσχυσης των εξαγωγών και της θετικής επίδρασης στο ισοζύγιο συναλλαγών της χώρας».

Απέναντι στους ισχυρισμούς αυτούς ενδεικτική είναι η απάντηση οκτώ βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με την οποία: «Τα επιχειρήματα αυτά δεν ισχύουν κυρίως όσον αφορά το συμφέρον της εθνικής οικονομίας και τις θέσεις εργασίας, διότι ως γνωστόν έχουν παραχωρηθεί στην εταιρεία σχεδόν 300.000 στρέμματα δάσους με το εξευτελιστικό αντίτιμο αποικιοκρατικού τύπου των 11 εκατ. ευρώ, ενώ καταστρέφεται κάθε άλλη προοπτική του τόπου και μαζί με αυτή και οι θέσεις εργασίας σε άλλους τομείς».

Πέραν αυτού οι σύμβουλοι Επικρατείας δεν βλέπουν πού είναι το πρόβλημα στην αποψίλωση δασών οξιάς και δρυός και την περιβαλλοντική όχληση οικοτόπων, καθώς, όπως τονίζουν, έχει κριθεί από το δικαστήριο κατά το παρελθόν (2007) ότι «δεν απαγορεύεται η εξορυκτική εκμετάλλευση ακόμη και σε προστατευόμενες περιοχές»…